Ένα θαύμα της 11ης Σεπτεμβρίου και η δύναμη της «μεζουζά»

Γράφτηκε από

σε

Αυτή την ιστορία μού την εμπιστεύτηκαν. Η συγγραφέας ζήτησε να μη χρησιμοποιηθεί το όνομά της. Ωστόσο, το θαύμα αυτών των γεγονότων πρέπει να γίνει γνωστό. Είθε να μη σταματήσουμε ποτέ να βλέπουμε το θαυμαστό στη ζωή μας.

Επισκέφθηκα τον Ρέμπε του Λιουμπάβιτς την άνοιξη του 1990. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ζήτησα μια ευλογία για την αδελφή μου, η οποία προσπαθούσε να αποκτήσει παιδιά, αλλά αρκετοί ειδικοί γιατροί τής είχαν πει ότι μια εγκυμοσύνη ήταν απίθανη.

Ο Ρέμπε της έδωσε μια ευλογία και μου είπε επίσης ότι θα έπρεπε να τοποθετήσει μεζουζές στο σπίτι της. Δεν είχα πει στον Ρέμπε ότι δεν είχε καμία, αλλά προφανώς το γνώριζε.

Επειδή βρισκόμουν στο Μπρούκλιν, πήγα στο κατάστημα με είδη Judaica λίγο πιο κάτω στον δρόμο και αγόρασα αρκετές μεζουζές για κάθε δωμάτιο του σπιτιού της. Της τις έστειλα με FedEx, και εκείνη με τον σύζυγό της τις τοποθέτησαν αμέσως.

Μέσα σε έναν χρόνο — σχεδόν ακριβώς την ίδια μέρα — από τη συνάντησή μου με τον Ρέμπε, η αδελφή μου απέκτησε ένα παιδί. Δύο χρόνια αργότερα, απέκτησε και δεύτερο.

Πέρασαν πολλά χρόνια, όμως η θαυματουργή ευλογία δεν εγκατέλειψε ποτέ την οικογένεια.

Ο γαμπρός μου ήταν μέλος των ομάδων άμεσης επέμβασης κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη. Βρισκόταν εκεί όταν κατέρρευσε το World Trade Center. Ήταν σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς γραμμή και να τηλεφωνήσει σε όποιον είχε εγκλωβιστεί στην περιοχή εκείνη την ημέρα. Επικρατούσε τέτοιο απόλυτο χάος, που επί μέρες οι αγαπημένοι τους δεν ήξεραν ποιος ζούσε και ποιος είχε πεθάνει. Η αδελφή μου ήταν μία από εκείνους που βασανίζονταν από την αβεβαιότητα. Όταν τελικά έμαθε ότι ο σύζυγός της είχε επιζήσει, πληροφορηθήκαμε ακόμη ένα θαύμα.

Ο γαμπρός μου θυμάται ότι είδε ένα αντικείμενο να πέφτει και να είναι έτοιμο να τον πλακώσει. Αυτή ήταν η τελευταία του ανάμνηση πριν χάσει τις αισθήσεις του. Όταν συνήλθε ώρες αργότερα, έμαθε ότι ένας πυροσβέστης τού είχε σώσει τη ζωή, σπρώχνοντάς τον μακριά από τα συντρίμμια που έπεφταν και που σίγουρα θα τον είχαν σκοτώσει ακαριαία.

Γιατί εκείνον; Από όλους τους ανθρώπους μέσα στο πλήθος, γιατί ο πυροσβέστης έσωσε τον γαμπρό μου;

Αργότερα μάθαμε ότι τα παιδιά τους ήταν στην ίδια τάξη και ότι ο πυροσβέστης τον είχε δει σε σχολικές εκδηλώσεις. Όλα συνέβαιναν τόσο γρήγορα — υπήρχε τόσος θάνατος και τόση καταστροφή εκείνες τις στιγμές — όμως η πρώτη, ενστικτώδης αντίδραση του πυροσβέστη ήταν να σώσει τον πατέρα του φίλου του παιδιού του. Είδε εκείνο το γνώριμο πρόσωπο, κατάλαβε ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν έτοιμος να συνθλιβεί κάτω από τα συντρίμμια, θυμήθηκε ενστικτωδώς το δικό του παιδί και έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει τη ζωή του πατέρα ενός άλλου παιδιού.

Το παιδί που ήταν στην τάξη του γιου του πυροσβέστη δεν ήταν άλλο από το παιδί του θαύματος, που γεννήθηκε χάρη στην ευλογία του Ρέμπε, ο οποίος αγαπούσε κάθε άνθρωπο και έβλεπε το φως σε όλους όσους συναντούσε. Αυτό το παιδί γεννήθηκε μετά την εκπλήρωση της μιτσβά της μεζουζά, η οποία μας προστατεύει στα σπίτια μας και στο περιβάλλον μας.



Το περιεχόμενο αυτής της σελίδας παράγεται από το Chabad.org και είναι προστατευμένο από πνευματικά δικαιώματα του συγγραφέα και/ή του Chabad.org. Εάν σας άρεσε αυτό το άρθρο, σας συνιστούμε να το διανείμετε περαιτέρω, υπό την προϋπόθεση ότι δεν αναθεωρείτε κανένα μέρος του και ότι συμπεριλαμβάνετε αυτή τη σημείωση, αναγνωρίζετε τον συγγραφέα και συνδέετε το www.chabad.org. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε αυτό το άρθρο σε περιοδικό, βιβλίο ή ιστοσελίδα, παρακαλούμε στείλτε ένα email στο permissions@chabad.org.

Περισσότερα άρθρα